Roddels zijn altijd leuk! Omdat we Evert Santegoed niet in ons midden hebben zijn we afhankelijk van de roddels die ons bereiken via het algemene roddelcircuit. Neem het allemaal maar met een korreltje (of een zak) zout, want er kunnen wel eens waarheden tussen staan.


Van de kapelmeester worden dus wel posters gedrukt.

Om bekend te maken dat we een nieuwe kapelmeester hebben dit jaar was al de nodige aandacht besteed. Maar dat Ronald nu zelf zijn posters heeft laten drukken vonden wij wat erg overdreven. Totdat we merkten dat hij wel erg in trek is bij de dames. Om dat te bewijzen hebben we er maar snel een foto van gemaakt. Nee nee, geen truckage, Je ziet de fotograaf zelfs nog staan.

Omdat Marc nooit zoveel aandacht heeft gehad vondt hij dat hij er maar eens een schepje bovenop moest doen en belde CNN. Die zijn natuurlijk niet vies van een sappige roddel. En wat denk je? Dit is het resultaat. Ook hij vindt gretig "aftrek". Zijn reportage is inmiddels 12.000 keer bekeken op Youtube.

Marc CNN


Omdat Rob persé weer terug wilde bij de hofkapel en hij niet helemaal zeker was van voldoende stemmen. Heeft hij tijdens de jaarvergadering een slotpleidooi gehouden in de hoop dat we hem toe zouden laten als lid. Hier dan de exacte tekst van zijn pleidooi.

Slotpleidooi van een aspirant lid.

Geachte vergadering,

Aanmelden en proefperiode gelden wederzijds. In dit betoog kan ik mijn standpunten toelichten en eventuele twijfelaars alsnog over halen, om voor mij te stemmen.

Ik heb ook een tijd van bezinning gehad, reflectie, en heb zaken eens onder elkaar gezet, wat er zoal de afgelopen maanden is voorgevallen.
Daarbij heb ik serieus overwogen of de Striepersgatse Hofkapel wel voor mij is bestemd
Ik zal deze stelling toelichten, met een aantal uit het leven gegrepen voorbeelden:

Het begon allemaal voorbij Tienen, alwaar ik grote potten Jupiler tot mij moest nemen. Een en ander werd gecompenseerd door een meter Martino, maar daar stond een afgrijselijk loensende elfde schoonheid tegenover.

Gedurende het seizoen werden de meest afgrijselijke gezichten getrokken en bijbehorende dito poses aangenomen, bij de weliswaar overwegend vrolijke activiteiten, gedurende de veelvuldige fotoshoots.

Daarbij werden er vele natte tongen frequent in mijn gezicht gedrukt, een uiting van iets waar mij de diepere betekenis tot op de dag van vandaag nog geheel ontbreekt.

Ik heb nog een laveloze zatte Dommelsche al fietsend in het holst van de nacht geheel naar haar buitenverblijf moeten escorteren, de natuurelementen trotserend, met gevaar zelf tegen de vlakte te gaan, door de aanhoudende zijwaarts trekkende beweging van haar ter hoogte van mijn middel, met als doel om zichzelf overeind te houden.

Ik ben uitgescholden voor “niet-kapelleider”, vingerkootjes werden bekant afgebeten, er was geen appelsap op de Dommelsche en een steeds groter groeiende groep terroristen tast mijn handelsmerk aan, door in toenemende mate zich te vergrijpen aan de spa-vla.

Mijn vele ontmoetingen met even zovele striepersgatse schonen, werden steevast op de gevoelige plaat vastgelegd en worden tot op de dag van vandaag zelfs wereldwijd gepubliceerd; een regelrechte aantasting op mijn privacy.

Op een onbewaakt moment werd ik een springkussen op gesmeten en bedolven onder een groep veel te dik uitgevallen damesbenen.

Een 3 gangen 5 sterren diner voor 12 personen, zijn door deze persoon cash afgerekend, waarvoor ik als dank tijdens de optocht van achter werd besprongen en van mijn scalp werd ontnomen. Ook van deze wilde aktie ontgaat mij elke logica, maar het zal ongetwijfeld een samensmelting zijn van jaloezie, afgunst en “was-ik-maar-op-dat-idee-gekomen” gedachte.

Dit alles heb ik moeten doorstaan, onder misstral-achtige omstandigheden, in een pak wat een kruising is tussen een lapse eskimo en een Siberische kozakken dansende pelsjager, behangen met vele kilo’s zwart afgevend blik, waarbij de complete roedel gepropt in overvolle zogenaamde luxe touringcars vervoerd werd, temidden van dooie fazanten, stinkend pluimvee, gecastreerde bevers, ziekelijk lachende pinguins, tong-uitstekende pelsjagers en last en least de P JZ van het DB van de SCS te S.

Geachte vergadering,

Inmiddels wellicht mede door bovenstaande escapades ook mijn baan verloren te hebben, kunt u begrijpen, dat ik mijn lidmaatschap sterk ter overweging heb genomen.

Desalniettemin niet tegenstaande het feit dat zelfs de P JZ van het DB van de SCS te S fouten maakt en het seizoen-programma volgens de site nog niet is afgelopen, en ik alle ontberingen van het bovenstaande glansrijk heb doorstaan en het zelfs wel heel erg leuk vond, meen ik toch te moeten concluderen dat ik een geschikte permanente kandidaat ben voor niet-kappelleidende-trompetist.

Ik wil dan ook vragen de vergadering te laten instemmen met het door mij op geheel onnavolgbare eigen wijze voltooien, van waar ik aan begonnen ben.

Ik wil graag besluiten met mijn leuze:

De Striepersgatse Hofkapel is mijn keuze !

Aso-Shawl

Herken je de shawl? Nee we bedoelen dus niet die rood-groene. Het gaat hier om de blauwe met kleurrijke stippen. Een Bavaria shawl. Lekker warm voor met carnaval. Er zitten zelfs aan de uiteinde handgaten in, om de handen te warmen.

Shawl Bavaria

Onze dorst wordt hier gelest door Dommelsch. Voor de meeste in Striepersgat ook niet geheel onbekend. Voor de andere zal de ruimte waarin we hier zijn wat onbekender zijn. Het gaat hier om een ruimte van de Dommelsche Brouwerij of Inbev zoals je wilt.

Een groot aantal van onze muzikanten hadden deze lekker warme shawl gekregen in een ander Valkenswaards café omdat we daar ons best gedaan hadden de dagomzet wat te verhogen, door middel van een lekker stukje muziek en de nodige eigen consumpties. Op die manier hebben we overigens ook de ADA shawl gekregen waarvoor we ADA zeer dankbaar zijn.

Niet rekening houdend met de schijnbare strijd tussen de twee Brabantse biermachten, hadden we de maandagochtend met carnaval al onze versierselen omgehangen. Naast de gebruikelijke Striepersgatse onderscheidingen ook enkele Dommelse speldjes en kraaltjes en vanwege de kou natuurlijk ook de Bavaria Shawls. Dat is immers iets wat we niet hebben in onze Dommelsch collectie. De strijd tussen de biermachten schijnt zich echter niet te beperken tot het bier, maar ook de merchandise moet het ontgelden.

Lopende de maandagochtend van de carnaval op onze Dommelse Brouwerij zijn namelijk alle Shawls onder dwang, of stiekem, ontvreemd van de leden van de Hofkapel. “Leuk, Carnavalesk” zal je zeggen, maar toen later bleek dat een niet nader te noemen persoon ze werkelijk had vernietigd was het carnavaleske er al snel af.

Wij konden de lol er in ieder geval niet van ontdekken en hebben daarom direct een raadsman ingeschakeld. Ene P.K. zal onze belangen dan ook behartigen en ziet zeker een zaak in deze. Vanzelfsprekend zijn we berijd deze zaak te schikken. We verwachten dan natuurlijk wel iets hartverwarmends of iets van een zelfde blijvende waarde. Iets in de vorm van mutsen, shawls, wanten of andere winterkleding kan de pijn danig verzachten en kan ons doen besluiten deze zaak te seponeren . We nemen aan dat Dommelsch geen snowboots in de collectie heeft, dus een combinatie van eerder genoemde artikelen zal voldoening geven.


Over kaploarzen gesproke;

In verband mé ut 44 joar bestoan hebben we wat extra dinge gedoan. Wie wit nie meer ut grandioze bloaskapellenfestival da we hebben georganiseerd, ut optreden mee Guus Meeuwis en ut dagje Bemmel.

Un lol dè we gehad hebben in Bemmel, alleen ut weer zat un bietje tegen. Ut begon mee skôn weer maar al gauw viel ut er mee bakken ut. De kapel woar bijna flink uitgedund dur ginge ur un poar (we noemen gin noame, Bert en Nico) mee dè onweer onder un boom schuilen. Gelukkig liep ut goed af. Vur onze fens war Bemmel eigeluk trène veur de repetities in Brouwersgat. Wil de doar komme, moete dun Dommel over, mee of zonder kaploarzen. Dus dan mèr vast wa oefenen in de sloot van Bemmel. We kunnen mee un gerust hart zeggen da ze geslaagd zen vur de cursus overstèke zonder brug, al stonke ze wel un bietje. Opvallend is dè een van de geslaagde mee toegeloate is tot de road van elluf, en dun andere gèr noar de Striepersgatse hofkapel wil. Mischien moete we dees cursus kommend joar ook nog un keer veur langzittende leje van de road van elluf doen. Vur de liefhebbers, as ut un bietje meezit goan we kommend joar weer.

bemmel 1 bemmel 2 bemmel 3

Wilde trouwes nog iets schons meemaken?!

Noa ons optreje vurig joar mee Guus Meeuwis worre nou de urste contacte mee Frans Bauer geleed (OK….. wel veul wisselende contacte mèr de zen we wel gewend) en is de hofkapel utgenodigd om dees joar te komme speule op het “Fiestaval” van Fiesta Servessa in Berkel Enschot. Dus mochte gullie ons binnekort wir op TV zien dan witte ut! We zen onderweeg noar 10 optrejes in Ahoy.

Tot slot

Mochte in dees verhoal mense denken te herkenne, da klopt, want elke verglijking mee bestoande lui berust op waarheid.

Alaaf

Striepersgatse Hofkapel

Jonker van Kirsop tot Tondelrip in de Baronie van Gineve tot Zilberg in het jaar van het prinsdom Striepersgat.



Share |